Over kunst en falen

Wat ik heb geleerd over falen door middel van kunst

Als kunstenaar is een van de eerste dingen die ik mensen hoor zeggen als ik het over kunst of tekenen heb: "Ik ben echt slecht in tekenen", en hier zal ik je een geheim verklappen: op de best mogelijke manier is niemand goed op wat dan ook in eerste instantie. Natuurlijk hebben sommige mensen natuurlijk talent op gebieden waar anderen dat niet hebben, maar voor het grootste deel beginnen we allemaal bij nul.

Als ik een saxofoon oppakte en probeerde te spelen, kun je er zeker van zijn dat wat ik ook speelde niet prettig voor de oren zou zijn. Maar dat is niet omdat ik een slechte muzikant of zelfs maar een slechte saxofonist ben. Dat komt omdat ik nooit saxofoon heb leren spelen! Als ik elke dag les zou krijgen en zou oefenen en de nodige vaardigheden zou leren, dan bestaat de kans dat ik een geweldige saxofonist zou kunnen zijn! 😉

Misschien lees je dit en denk je dat ik geen contact meer heb, omdat ik iemand ben die kan tekenen en kunst kan maken. Nou, ik was bij de eerste inzending eigenlijk niet geslaagd voor mijn graad in Illustratie - een van mijn docenten vertelde mij dat mijn werk saai was. Het onderwijssysteem is een heel ander verhaal, maar ik vind het moeilijk te begrijpen hoe je iets dat inherent subjectief is, kunt beoordelen, beoordelen of beoordelen.

Ik zag veel medestudenten – ongelooflijk getalenteerde kunstenaars – huilen of ontsteld zijn omdat ze een Second of Third Class Honours-graad hadden behaald in plaats van een First. Misschien heeft hun proefschrift hun cijfer verlaagd, of misschien voldeed hun unieke manier van kunst maken niet aan de specificaties van het markeerbord. Er zijn ook kunstenaars als Frida Kahlo die nooit een kunstacademie hebben gevolgd, maar dat betekent niet dat hun werk geen waarde heeft. Ik denk dat het belangrijk is om te weten dat je niet je diploma bent, niet je cijfers, niet je opleiding en niet je werk. Die dingen definiëren niet jouw talenten of wie je bent, ondanks de druk die we misschien ondervinden van de maatschappij en de mensen om ons heen.

Als gevolg van de verlammende twijfel aan mezelf over mijn kunst, heeft het mij twee jaar gekost voordat ik weer begon met tekenen en creëren. Dankzij de geweldige steun van het Vivo Life-team begin ik weer meer vertrouwen te krijgen in mijn eigen kunnen. Ik heb onlangs een kunstworkshop geleid voor mijn collega's en was geschokt door de positieve ontvangst die ik kreeg. Eerlijk gezegd was de eerste gedachte in mijn hoofd: 'Mensen liegen om aardig te zijn, ze menen niet echt wat ze zeggen', maar ik deed een bewuste poging om die gedachte te negeren. Ik ben een beetje roestig en uit de praktijk, en het kan ongelooflijk frustrerend zijn als je een idee in je hoofd hebt, maar het niet helemaal op papier kunt krijgen zoals je het je voorstelt. Maar er zijn een aantal dingen waarvan ik me heb gerealiseerd dat ze me hebben geholpen die kritische stem te overwinnen.

1) Het leerproces kan in het begin gênant zijn.

Als ik de saxofoon opnieuw als voorbeeld gebruik, weet ik zeker dat niemand begint met het spelen van Baker Street, maar zich in plaats daarvan een weg omhoog opbouwt door noten, toonladders en ritmes te leren en vervolgens door te gaan naar basisliedjes en geleidelijk complexer wordt met de kennis die je hebt opgedaan. na een tijdje. Hetzelfde geldt voor kunst: je begint met de basis en hoe meer je oefent, hoe beter je vaardigheden zullen zijn. Maar in het begin ben je misschien niet trots op je werk, vind je het misschien raar of gênant en kan het instinct zijn om het papier te verscheuren en weg te gooien. Maar dit is slechts een deel van het proces. Het is prima om in het begin slecht te zijn!

2) Bekeken worden kan intimiderend zijn.

Zoals we zojuist hebben vastgesteld, is het waarschijnlijk dat je fouten maakt als je iets nieuws leert, of dat je in het begin niet zo goed zult zijn. Maar als iemand ons proces in de gaten houdt, kunnen we de druk voelen om ver boven ons natuurlijke niveau te presteren. Vaak is alleen de angst om beoordeeld te worden al genoeg om ervoor te zorgen dat je het niet wilt proberen. Het onuitgesproken gevoel dat de samenleving ons oplegt om 24/7 productief te zijn, kan betekenen dat er ook druk is om van hobby's een praktische vaardigheid of zelfs een extra bron van inkomsten te maken. Maar het is belangrijk om tijd voor jezelf te nemen. Als het om kunst gaat, voel je dan veilig in de wetenschap dat je je werk aan niemand hoeft te laten zien als je dat niet wilt. Je kunt dingen voor jezelf en voor jou alleen creëren en dat is een volkomen waardevolle besteding van je tijd.

3) Vergelijken is een van de ergste dingen die jij of iemand anders kan doen als je een nieuwe vaardigheid leert.

Misschien ben je tegelijkertijd met iemand anders aan iets nieuws begonnen; zij hebben het echt opgepikt en jij niet. Het is ongelooflijk moeilijk om geen vergelijking te maken en jezelf af te vragen waarom zij het wel kunnen en jij niet. De reden is echter dat mensen op verschillende manieren en met verschillende snelheden leren. Zoals ik al eerder zei, kunnen sommige mensen bepaalde dingen heel snel oppikken, terwijl het voor anderen jaren kan duren om een ​​vaardigheid aan te scherpen en te ontwikkelen. In plaats van anderen of onszelf te beoordelen, moeten we proberen onszelf de ruimte te geven om te oefenen, te ontwikkelen en te leren zonder vergelijking.

4) Als je het moeilijk hebt, probeer dan een andere aanpak!

Kunst is zoveel meer dan goed kunnen tekenen. Persoonlijk ben ik niet zo goed in printen. Ik heb er echt moeite mee om kunst achterstevoren/binnenstebuiten/ondersteboven te maken, zodat de afbeelding correct wordt weergegeven wanneer deze met inkt wordt afgedrukt. Ik weet zeker dat ik beter zou worden als ik meer zou oefenen. Ik heb echter verschillende manieren gevonden om te creëren waar ik van nature beter in ben; Ik hou bijvoorbeeld van fotografie! Misschien ben je geen geboren tekenexpert, maar heb je wel eens geprobeerd met beeldhouwen, schilderen, borduren, collage of pyrografie? Misschien vind je een nieuw talent, of het verkennen van een ander gebied kan je helpen de door jou gekozen discipline beter te begrijpen!

5) Fouten maken is hoe we leren.

Als je naar kinderen en zelfs dieren kijkt, is het maken van fouten een integraal onderdeel van het leren hoe de wereld werkt. Om de een of andere reden houden we ons als volwassenen aan hogere normen en vinden we dat we boven fouten moeten staan. Maar door fouten te maken leren we wat niet werkt, en we kunnen een nieuwe aanpak proberen, of soms vinden we zelfs per ongeluk een betere manier om dingen te doen! Het accepteren van gebreken kan in het begin moeilijk zijn, maar onze onvolkomenheden maken ons menselijk.