Maak uw actie zo groot als uw dromen

“Creativiteit is zo oprecht geloven in de manier waarop je iets ziet, dat je ervoor kiest er een kunstvorm of een tastbaar ‘ding’ van te maken.”

Ik hoorde een filmmaker dit onlangs zeggen en ik zag hem dat keer op keer doen. Creativiteit en kunst worden vaak gezien als specifieke vaardigheden en/of beroepen (creatieven), maar creativiteit reikt eigenlijk veel verder dan dat.

Ik heb de neiging om veel over actie te praten. Over doen. We hebben allemaal ideeën en we hebben allemaal dromen. Het is de beslissing om wel of niet actie te ondernemen, die bepaalt of die ideeën en dromen al dan niet in iets tastbaars veranderen.

Eerder dit jaar liep ik de marathon van Londen. Naderhand sprak een groot deel van degenen die mij zo vriendelijk kwamen steunen de woorden: “Ik zou dit graag ooit willen runnen”. Een droom. Een idee. Maar geen echte intentie tot actie. En er is niets mis met een pijplijndroom of een idee dat een idee blijft. Op voorwaarde dat u er blij mee bent dat het zo blijft; een idee. Ik heb genoeg onvervulde ideeën. Ik heb notitieboekjes vol!

Maar onlangs heb ik 100% actie ondernomen voor iets waar ik enorm gepassioneerd over ben: het opzetten van mijn eigen kleine sportschool hier in Londen. Ik heb als een hond gewerkt om het te laten werken. En net toen ik me afvroeg of ik mijn creatieve instinct wel of niet maximaliseerde, hoorde ik de filmmaker die woorden mompelen.

En ik dacht bij mezelf: “wat als dit het meest verdomde creatieve is dat ik ooit heb gedaan?”. Niet de video's die ik heb gemaakt, de ideeën die ik heb gehad of de blogs die ik heb geschreven. Nee. Deze keer heb ik iets zo tastbaars gemaakt dat je het kunt aanraken, voelen en beleven. Dus wat als dat ding een sportschool is? “Creativiteit is zo oprecht geloven in de manier waarop je iets ziet, dat je ervoor kiest er een kunstvorm van te maken.”

Ik stopte met rugby met een beetje een chip op mijn schouder. Het lag niet zozeer aan rugby, maar aan de omgeving die zo duidelijk aanwezig is binnen rugby. Toen begon ik op te merken dat het gedrag dat mij frustreerde veel verder reikte dan alleen rugby.

Mijn passie was/is het optimaliseren van onze gezondheid en ons geluk. Maar overal waar ik keek zag ik gaten in degenen die beweerden hetzelfde te voelen, en ik zag steeds meer dingen die ik niet leuk vond. Dus beetje bij beetje begon ik te proberen mijn gedachten en mijn passie te delen. Ik wilde zo graag dat er iets zou veranderen, dat ik het tot mijn doel maakte om die verandering te zijn. Anderhalf jaar later heb ik het belachelijke geluk dat ik een eigen sportschool run. Een sportschool waar ik de groei van anderen kan faciliteren. Mijn sportschool is mijn kunst. Ik ben het. Al mijn frustraties, al mijn overtuigingen en alles wat ik dagelijks doe en voel. Het is echt.

Wat is het nut van deze bevooroordeelde zelfevaluatie? Het is dit: we zijn misschien niet allemaal 'creatieven', maar we zijn allemaal creatief. We dromen allemaal. En als je zo diep in iets gelooft dat je wilt... nee, dat het moet gebeuren, dan is dat jouw kans om op je creatieve best te zijn.

Al mijn ervaringen hebben mij geleerd dat er niets briljants gebeurt totdat ideeën en actie samenkomen. Dus droom vrijuit en maak jezelf gelukkiger en gezonder . Droom wild. En als je wanhopig wilt dat er iets gebeurt of dat er iets verandert, dan is dat precies jouw kans om je meest creatieve en uitzonderlijke zelf te zijn.

Het is tijd om actie te ondernemen

Maar hoe doe je het? Dit is, zoals ik al zei, het onderscheid tussen een gedachte en een ding, en dus ook het lastige deel. Ik wou dat ik een wijs 'vijfdelig plan kon bieden om je dromen uit te voeren', maar ik ben gewoon niet zo wijs (noch ben ik dom genoeg om te denken dat een vijfdelig plan alle oplossingen zal oplossen). Mijn antwoord komt in plaats daarvan (zoals veel lessen) voort uit mijn onvermogen om correct te handelen op al die blocnotes met onbeantwoorde dromen!

Begin met jezelf dit af te vragen:

Is jouw idee over een week nog steeds belangrijk?

Zo ja, hoe zit het met een maand? Of een jaar?

Is het een droom of een sprookje?

Met andere woorden: zorgt actie voor resultaat?

Wat gebeurt er als je er nu niets aan doet?

Vind je dat goed? Nog steeds klaar voor actie?

Handel nu

Groot of klein, doe iets dat de naald in de richting van het gewenste resultaat brengt. WACHT NIET. Er is geen plan B. Denk er niet te veel over na. Gewoon handelen. Wacht niet en maak je geen zorgen over anderen. Mensen zullen oordelen, dat is waar wij het beste in zijn. Je geeft er genoeg om om te handelen, maar je geeft er weinig om om je zorgen te maken over wat anderen denken.

Begrijp dat er voor elke droom een ​​slapeloze nacht is. Geen paniek. Ga terug naar de bovenstaande vragen. Als het antwoord nog steeds hetzelfde is, leg dan je hoofd weer op het kussen.

Begrijp dat als het niet werkt, als het niet volgens plan verloopt, je niet gefaald hebt. De enige manier waarop je faalt, is door geen actie te ondernemen. Natuurlijk kun je naar de verkeerde droom handelen, maar je hebt het tenminste gedaan. Je leerde en groeide terwijl anderen wachtten en bleven.

Bedankt voor het lezen.

Hier zijn de dromers,

Christelijk