Lang leve het middagdutje

Terwijl ik dit schrijf, voel ik het aankomen.

Even ter context: ik werd rond 6:30 uur wakker, wat zeker niet extreem vroeg is. Een training, wat echt werk, een paar vergaderingen en veel koffie later, is het ongeveer 14:30 uur.

Ik ben helemaal gesloopt. Ik open mijn e-mails en lees ze een paar keer opnieuw. Ik verlies mijn concentratie en raak vreemd gefascineerd door de IKEA-cactus op mijn bureau, waar ik een haat-liefdeverhouding mee heb.

Hoewel de cactus mooi is en me het gevoel geeft dat ik volwassen ben (planten = georganiseerd persoon, toch?), mis ik vaak het toetsenbord en sla ik mijn hand tegen de stekels, waarna ik ze er midden in een vergadering uit moet peuteren.

(Dit is het soort irrelevante gezwets dat rond deze tijd opkomt.)

Het is niet alleen mentaal, maar ook fysiek begin ik te 'deformeren'. Mijn mond staat permanent halfopen en mijn IQ daalt minstens 50 punten. En als je me kent, weet je dat ik geen enkel punt te missen heb.

Ik denk dat ik twee opties heb.

Optie 1:

Tab-surfen. Van werkproject naar werkproject, van e-mail naar e-mail springen, niets gedaan krijgen, maar me wel 'productief' voelen. Werk afmaken, mezelf een schouderklopje geven en voor de rest van de avond op de bank ploffen. 'Zittijd' gehaald, productiviteit gestopt sinds 14:30 uur.

Optie 2:

Een timer zetten voor 1 uur en mijn bed induiken, met een kat of twee (als ze het toelaten). Gordijnen dicht, deur dicht, meldingen uit. Laat-me-met-rust-tijd. 60 minuten duisternis, en dan sta ik weer op. Ik drink snel een glas water, krab mijn katten achter de oren en spring weer achter mijn computer. Een paar uur later heb ik op magische wijze het werk af dat ik wilde doen. Ik voel me energiek en heb tijd om creatief te zijn in mijn eigen tijd, voordat ik afbouw.

Waarom is onze cultuur dan gebouwd rond optie 1?

Om te beginnen is het belangrijk dat ik erken dat we niet allemaal de luxe hebben om even weg te duiken voor een dutje. Mijn 6 jaar in een bekende koffiebar, waar ik om 5 uur 's ochtends begon, heeft me dat goed geleerd.

Als iemand me op dat moment zou zeggen 'doe gewoon een dutje', dan had ik een grote magere cappuccino recht in hun betweterige gezicht gegooid.

Maar voor velen van ons wordt optie 2 een mogelijkheid. Met een verrassende pandemie dit jaar zitten velen van ons thuis te werken. Vrijheid, en de verleiding van dat oh-zo-knusse dekbed. Als je geen dutje kunt doen, begrijp ik je helemaal, en ik hoop dat je hier ook iets aan hebt.

Onlangs sprak ik een vriendin die vertelde dat ze tijdens haar lunch een dutje had gedaan en 30 minuten langer had geslapen. Ze was overstuur en voelde zich schuldig. 'Ik hoor te werken!'

Ik lachte en begon me af te vragen of ik me ook slecht moest voelen over mijn dutje van 1 uur.

Het blijkt dat dit een wijdverspreid idee is.

In Japan bestaat er een fenomeen genaamd 'inemuri', wat grofweg vertaald kan worden als 'slapen terwijl je wakker bent'.

Neem bijvoorbeeld Miyu, een (volledig fictieve) vrouw die werkt in het bedrijfsleven in Japan.

Om een goede indruk te maken, komt ze vroeg en blijft ze lang. Elke ochtend staat ze bij het krieken van de dag op en vecht ze om de eerste op kantoor te zijn. Ze slaapt minder en heeft in haar professionele leven nog nooit uitgeslapen.

Miyu is echter een mens, en haar werkethiek kan niet op tegen het menselijk lichaam en zijn behoeften. Ze valt regelmatig in slaap in het openbaar – 15 minuten hier en daar in de metro. Een snel dutje van 5 minuten midden in een vergadering.

Dit – inemuri – wordt gezien als iets om trots op te zijn. Een ijverige en overwerkte professional zijn is bewonderenswaardig. 'Wauw, ze moet wel zo hard werken als ze zo moe is!'

Hoewel dit een extreem voorbeeld mag zijn, is dat gevoel van 'trots' op overwerken wereldwijd wijdverspreid. Ik ben de tel kwijtgeraakt hoe vaak vrienden tegen me hebben opgeschept over dat ze 'maar een paar uur' slaap hadden gehad.

Het lijkt erop dat we een verstoorde vergelijking hebben.

Overwerkt zijn = iets om trots op te zijn.

Goed rusten = lui.

De wetenschap:

Gelukkig verandert deze denkwijze. Zoals genoemd in een recent artikel in de New York Times, beginnen bedrijven dit in te zien.

Een onderzoek testte deelnemers vier keer gedurende de werkdag met waarnemingstests. Bij elke test verslechterde de prestatie snel voor degenen die wakker bleven. Voor degenen die een dutje van 30 minuten deden, stopte de verslechtering – en voor degenen die een dutje van 60 minuten deden (oftewel de dutjeskoningen en -koninginnen), werd de verslechtering zelfs omgekeerd.

Sterker nog, sommige slaapexperts beweren dat een dutje van goede kwaliteit net zoveel voordelen kan hebben als een hele nacht slaap – vooral als je je 7-9 uur per nacht niet haalt.

Zelfs bij mensen die goed uitgerust zijn, kunnen dutjes de prestaties verbeteren op gebieden zoals reactietijd, logisch redeneren en symboolherkenning.

Het is ook geweldig voor je humeur. Een experiment van Jennifer Goldschmied toonde aan dat na een middagdutje van 60 minuten deelnemers minder impulsief waren en een hogere frustratietolerantie hadden. Een irritante Slack ontvangen? Slaap het eruit voordat je ze de huid vol scheldt.

Als je wakker wordt en nog steeds geïrriteerd bent… wat zeggen ze dan ook alweer – haal diep adem of zo? En als al het andere faalt, scheld ze dan snel de huid vol… grapje natuurlijk. Drink een kruidenthee en relax. Je bent ook maar een mens en het is oké om geïrriteerd te zijn.

Het belangrijkste...

Luister naar je lichaam:

Dutjes verdelen de meningen. Terwijl sommige mensen erbij zweren, voelen anderen zich er vreselijk door en worden ze duf en zelfs nog vermoeider wakker.

Om die kans te verkleinen, volg je de juiste dutjes-etiquette en:

• Doe geen dutje te dicht bij je normale bedtijd. Ga voor ongeveer 6-8 uur na het wakker worden.
• Als je duf wakker wordt, verkort dan je dutje.
• Als je een gevorderde dutjesdoener bent, probeer dan het 'cafeïnedutje'. Drink wat koffie, doe 30 minuten een dutje en word als herboren wakker (terzijde – dit heeft voor mij nooit gewerkt, maar laat het me weten als het jou wel lukt).

Als je je geweldig voelt na een dutje, suggereert onderzoek dat je van nature geneigd bent om tijdens je dutjes door lichtere slaapstadia te gaan. Als je regelmatig heel snel in een diepe slaap wegzakt, word je waarschijnlijk slaperig wakker en ervaar je slaapinertie.

Ik wil duidelijk zijn dat ik niet zeg dat iedereen een dutje moet doen. Maar als je het gevoel hebt dat je het nodig hebt, doe het dan, en schaam je niet. Ik doe er niet elke dag een, maar als ik voel dat het me overvalt, weet ik dat het de beste beslissing is – voor mijn gezondheid en voor mijn werk.

Als je slapeloosheid hebt of moeite hebt met slapen 's nachts, is het het beste om dutjes helemaal te vermijden en je te richten op consistente wakker- en slaaptijden. Iedereen is anders. Er is geen schaamte in luisteren naar je lichaam en doen wat goed is voor jou.

Gun jezelf 60 minuten:

Als je geen dutjesdoener bent, of je hebt een comfortabel slaappatroon waar je niet aan wilt rommelen, dan is dat prima.

Wat ik zou willen voorstellen, is om één uur van je dag te nemen om gewoon te ontspannen.

Ga in bed liggen, zet Netflix aan. Maak thee. Blijf weg van de e-mails.

Doe wat jou het gevoel geeft dat je rust. Dat kan yoga of meditatie zijn, maar het mag niet aanvoelen als 'werk'. Dat kan ook vegeteren op de bank zijn – dat is ook helemaal prima.

Gun jezelf dit uur. Blokkeer het in je agenda, neem geen afspraken aan. Behandel het met net zoveel urgentie als een afspraak met een klant.

Bovenal, onthoud dat goed voor jezelf zorgen prioriteit nummer één is. Er is geen eer te behalen in overwerken, en gestrest zijn is geen ereteken.

Zorg goed voor jezelf, rust lekker uit, en je zult zien dat je productiviteit de pan uit rijst.

En met dat in gedachten, ga ik nu even een dutje doen!

Slaap lekker,

Elliot

Referenties:

1. https://www.nytimes.com/2017/06/23/smarter-living/take-naps-at-work-apologize-to-no-one.html

2. https://www.nature.com/articles/nn864

3. http://janelangille.com/the-health-benefits-of-napping/

4. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/19645971/

5. https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0191886915003943

6. https://www.apa.org/monitor/2016/07-08/naps