Wolken drinken en de planeet redden

Er bestaat een bekende boeddhistische leer, beroemd gemaakt door de monnik en vredesactivist Thich Nhat Hanh, over een concept dat interzijn wordt genoemd.

Wat is interzijn?

Volgens de wetten van het interzijn is alles in het bekende universum tijdelijk, vloeibaar en vooral verbonden. Je hoeft geen spiritueel leraar te zijn om interzijn te begrijpen. In feite kunnen we allemaal interzijn waarnemen in ons normale dagelijkse leven.

Als we bijvoorbeeld een appel eten, kunnen we zien dat deze volledig uit niet-appelelementen bestaat. De appel bevat water, vezels en suikers. Het is gemaakt van zon, regen en aarde. Het bevat de energie van de boom waaruit hij groeide en de liefde van de boer die hem plukte. Het is zelfs vol ruimte en tijd. Zeker, het smaakt naar een appel. Maar zonder een van deze niet-appelelementen zou de appel niet bestaan.

Als we dankbaar zijn voor de verfrissende smaak van een appel die op een frisse herfstmiddag uit een boom is geplukt, dan moeten we ook dankbaar zijn voor elk ander 'niet-appel'-element in het universum waardoor de appel zich kon manifesteren.

Interzijn is er ook als we een kopje thee drinken. Als we zeggen dat we thee drinken, vertellen we eigenlijk maar de halve waarheid. Als we nauwkeuriger zouden zijn, zouden we zoiets kunnen zeggen als:

“Ik drink wolken, rivieren en oceanen doordrenkt met theebladeren, de bijen die de theebladeren bestuiven, de bloemen die nectar voor de bijen produceren, de grond waarin de bloemen groeien, de microben in de grond en elk ander element dat in de aarde wordt aangetroffen. het heelal."

Natuurlijk helpt het onze menselijke hersenen om thee als thee te conceptualiseren. Als ik elk element van het universum op elk pakje van onze matcha zou vermelden, zou ik snel zonder ruimte komen te zitten. Maar dat betekent niet dat die elementen er niet zijn.

Op welk punt wordt de wolk regen, de regen water en het water thee? Alles wat we in deze realiteit waarnemen (inclusief onszelf) stroomt voortdurend van de ene vorm naar de volgende. Dit is de magische en onderling verbonden aard van de wereld waarin we leven.

Voor mijn laatste voorbeeld van interzijn hoef je alleen maar in de spiegel te kijken.

Hoe interzijn bereiken?

Als je jezelf ziet, besef je dan dat elk atoom van je wezen al een ander leven vóór je heeft geleefd? Er bestaan ​​talloze levens in de vorm van oceanen, bergen, bomen, bloemen, insecten, dieren, sterren, manen en hele planeten.

Als je sterft, wordt elke cel van het fysieke lichaam die je identificeert als 'jij' gerecycled als iemand of iets 'anders'. En verder nog; elke impact die je hebt gemaakt, elke herinnering die je hebt gedeeld, elk idee dat je in gang hebt gezet, zal voortleven.

Net als de appel en de thee is alles wat we als 'onszelf' beschouwen eenvoudigweg een voortzetting van 'niet-ons'-elementen. Alles wat 'jij' maakt, is letterlijk de hele kosmos die zich tijdelijk uitdrukt in een menselijke vorm.

Interzijn lijkt voor sommigen misschien een vreemd of overdreven filosofisch concept, maar naar mijn mening is het een van de belangrijkste leringen voor de toekomst van de wereld waarin we leven. Als we het concept van interzijn werkelijk zouden begrijpen, hoe zouden we dan kunnen discrimineren, oorlog kunnen voeren, ruzie kunnen maken, jaloers kunnen worden, een fabrieksboerderij kunnen bouwen of naar olie kunnen boren?

Hoe zouden we hele bossen kunnen platbranden als we het interzijn zouden begrijpen? We zouden beseffen dat we slechts een deel van onszelf verbranden. Hoe kunnen we giftig afval in onze rivieren en oceanen dumpen? We zouden onszelf alleen maar vergiftigen.

Als ik enkele van de tragedies zie die vandaag de dag in de wereld plaatsvinden, zie ik een samenleving die is gebouwd op ontkoppeling , vooral via sociale media ; het tegenovergestelde van interzijn. We zijn losgekoppeld van onze planeet, losgekoppeld van anderen en losgekoppeld van onze aard als mens.

We definiëren onszelf als jij en ik in plaats van als wij . We brengen tijd door 'in de natuur' in plaats van te beseffen dat we deel uitmaken van de natuur. We kwantificeren ons hele bestaan ​​als een bestaan ​​van afgescheidenheid, en vragen ons dan af waarom we ons eenzamer en afstandelijker voelen dan ooit tevoren.

Als dit bekend klinkt, neem dan even de tijd om na te denken over het interzijn en jouw verbinding met alles om je heen. Je kunt niet alleen zijn in een universum waar alles in perfecte harmonie met al het andere bestaat.

Zonder de microben in de bodem die je voedsel verbouwen, zou je hier niet zijn. Zonder de bomen die de zuurstof creëren die je inademt, zou je hier niet zijn. Zonder je moeder, vader, grootouders en duizenden voorouders vóór hen zou je hier niet zijn.

Op het moment dat we interzijn begrijpen, zullen we onmiddellijk precies begrijpen wat de wereld op dit moment nodig heeft.

We zouden een toekomst creëren die gebaseerd is op saamhorigheid en duurzaamheid in plaats van op angst, winst en hebzucht. We zouden middelen toewijzen op een manier die het collectief ten goede komt, en niet alleen de machtigen.

We zouden op dezelfde manier voor de planeet zorgen als we voor onszelf zorgen, omdat we eindelijk zouden beseffen dat er eigenlijk geen verschil is tussen de twee. Het begrijpen van interzijn lost misschien niet al onze problemen van de ene op de andere dag op, maar het zou zeker een goed begin zijn.

Als je geïnteresseerd bent in interzijn en connectiviteit, bekijk dan mijn podcast met Jamie Hughes over ademwerk en hoe je volledig verbinding kunt maken met de wereld door drie eenvoudige ademwerkuitdagingen te doen.

Ik hoop dat deze boodschap bij je resoneerde, en dat je vandaag en alle dagen geniet van je ware aard van interzijn.