Wolken drinken en de planeet redden

Er is een bekende boeddhistische leer, beroemd gemaakt door de monnik en vredesactivist Thich Nhat Hanh, over een concept genaamd interzijn.

Wat is interzijn?

Volgens de wetten van interzijn is alles in het bekende universum tijdelijk, vloeibaar en, het allerbelangrijkste, verbonden. Je hoeft geen spirituele meester te zijn om interzijn te begrijpen. Sterker nog, we kunnen interzijn allemaal waarnemen in ons dagelijks leven.

Bijvoorbeeld: als we een appel eten, kunnen we zien dat deze volledig bestaat uit niet-appel-elementen. De appel bevat water, vezels en suikers. Hij is gemaakt van zonneschijn, regen en aarde. Hij draagt de energie van de boom die hem liet groeien en de liefde van de boer die hem plukte. Hij zit zelfs vol met ruimte en tijd. Natuurlijk smaakt hij naar appel. Maar zonder al deze niet-appel-elementen zou de appel niet bestaan.

Als we dankbaar zijn voor de verfrissende smaak van een appel, geplukt van een boom op een frisse herfstmiddag, dan moeten we ook dankbaar zijn voor elk ander 'niet-appel'-element in het universum dat de appel heeft laten ontstaan.

Interzijn is er ook als we een kopje thee drinken. Eigenlijk vertellen we, als we zeggen dat we thee drinken, maar de helft van de waarheid. Als we preciezer zouden zijn, zouden we zoiets kunnen zeggen als:

“Ik drink wolken, rivieren en oceanen, doordrenkt in theebladeren, de bijen die de theebladeren bestuiven, de bloemen die nectar produceren voor de bijen, de aarde die de bloemen laat groeien, de microben in de aarde, en elk ander element dat in het universum te vinden is.”

Natuurlijk helpt het onze menselijke hersenen om thee als thee te zien. Als ik elk element in het universum op elke verpakking van onze matcha zou vermelden, zou ik snel ruimte tekortkomen. Maar dat betekent niet dat die elementen er niet zijn.

Op welk punt wordt de wolk regen, de regen water en het water thee? Alles wat we waarnemen in deze realiteit (inclusief wijzelf) stroomt voortdurend van de ene vorm naar de andere. Dit is de magische en onderling verbonden aard van de wereld waarin we leven.

Voor mijn laatste voorbeeld van interzijn hoef je alleen maar in de spiegel te kijken.

Hoe bereik je interzijn?

Als je naar jezelf kijkt, besef je dan dat elk atoom van je wezen al een ander leven heeft geleefd vóór jou? Talloze levens, eigenlijk, in de vorm van oceanen, bergen, bomen, bloemen, insecten, dieren, sterren, manen en hele planeten.

Als je sterft, wordt elke cel van het fysieke lichaam dat jij als 'jou' identificeert, gerecycled als iemand of iets 'anders'. En sterker nog; elke impact die je hebt gemaakt, elke herinnering die je hebt gedeeld, elk idee dat je in gang hebt gezet, zal voortleven.

Net als de appel en de thee is alles wat we als 'onszelf' beschouwen simpelweg een voortzetting van 'niet-wij' elementen. Alles wat 'jou' maakt, is letterlijk de hele kosmos die zich tijdelijk uitdrukt in een menselijke vorm.

Interbeing klinkt misschien vreemd of overdreven filosofisch voor sommigen, maar naar mijn mening is het een van de belangrijkste lessen voor de toekomst van de wereld waarin we leven. Want als we het concept van interbeing echt zouden begrijpen, hoe zouden we dan kunnen discrimineren, oorlog voeren, ruzie maken, jaloers zijn, bio-industrie bedrijven of naar olie boren?

Hoe zouden we hele bossen kunnen platbranden als we interbeing begrepen? We zouden beseffen dat we dan een deel van onszelf verbranden. Hoe zouden we giftig afval in onze rivieren en oceanen kunnen dumpen? We zouden dan onszelf vergiftigen.

Als ik sommige tragedies zie die vandaag de dag in de wereld gebeuren, zie ik een samenleving gebouwd op ontkoppeling, vooral door sociale media; het tegenovergestelde van interbeing. We zijn losgekoppeld van onze planeet, losgekoppeld van anderen en losgekoppeld van onze menselijke natuur.

We definiëren onszelf als jij en ik in plaats van wij. We brengen tijd 'in de natuur' door in plaats van te beseffen dat we een deel van de natuur zijn. We kwantificeren ons hele bestaan als een van afscheiding, en vragen ons dan af waarom we ons eenzamer en losser voelen dan ooit tevoren.

Als dit bekend klinkt, neem dan even de tijd om na te denken over interbeing en jouw verbinding met alles om je heen. Je kunt niet alleen zijn in een universum waar alles in perfecte harmonie bestaat met al het andere.

Zonder de microben in de bodem die je voedsel laten groeien, zou je hier niet zijn. Zonder de bomen die de zuurstof creëren die je inademt, zou je hier niet zijn. Zonder je moeder, vader, grootouders en duizenden voorouders voor hen, zou je hier niet zijn.

Het moment dat we interbeing begrijpen, zullen we meteen precies begrijpen wat de wereld nu nodig heeft.

We zouden een toekomst creëren die gebouwd is op saamhorigheid en duurzaamheid in plaats van angst, winst en hebzucht. We zouden middelen toewijzen op een manier die het collectief ten goede komt, niet alleen de machtige enkelingen.

We zouden voor de planeet zorgen op dezelfde manier als we voor onszelf zorgen, omdat we dan eindelijk zouden beseffen dat er echt geen verschil is tussen die twee. Interbeing begrijpen lost misschien niet al onze problemen van de ene op de andere dag op, maar het zou zeker een goed begin zijn.

Als je geïnteresseerd bent in interbeing en verbondenheid, bekijk dan mijn podcast met Jamie Hughes over ademwerk en hoe je volledig verbinding kunt maken met de wereld door drie eenvoudige ademwerk-uitdagingen te doen.

Ik hoop dat deze boodschap je heeft geraakt, en dat je vandaag en alle dagen geniet van je ware aard van interbeing.