Anti-racisme begrijpen

Lange tijd zag ik mezelf niet als bevoorrecht.

‘Ik heb mijn hele leven hard gewerkt’, zei ik tegen mezelf.

En dat is niet helemaal onjuist.

Ik was van mijn 12e tot mijn 18e krantenbezorger en geloof me, een krantenbezorger van 1.88 meter ziet er niet best uit. Ik deed dit elke dag, van maandag tot zaterdag, om 6 uur 's ochtends, voor een paar pond per week. Ik sloeg vrijdagavondfeestjes af zodat ik zeker wist dat ik vroeg genoeg op was om verschrikkelijke tabloidkranten door oude, kapotte brievenbussen te bezorgen.

Mijn illusie van bevoorrechting bleef bestaan toen ik ouder werd. Tijdens mijn studie werkte ik zo goed als fulltime en deed ik allerlei rotbaantjes.

Ik heb meer wc's moeten ontstoppen dan me lief is. Ik ben uitgescholden en heb koffie over me heen gekregen van klanten. Ik heb jarenlang geworsteld met gezondheidsproblemen, zowel fysiek als mentaal, die me er helemaal onderdoor haalden.

Maar begrijp me alsjeblieft niet verkeerd – dit is niet om te laten zien dat ik zo'n geweldige, hardwerkende kerel ben.

Het is om te laten zien dat ik, net als velen van ons, ten onrechte dacht dat ik niet bevoorrecht was.

Mijn bevoorrechting onder ogen zien

Helaas was ik kortzichtig. Ik realiseerde me niet welk ongelooflijk voorrecht ik heb, en het is iets waar ik geen seconde voor heb hoeven werken.

Simpel gezegd, ik ben een witte man.

Ik ben sollicitatiegesprekken ingegaan in de hoop dat ik niets doms zou zeggen, maar ik heb nooit hoeven binnenstappen en hopen dat mijn huidskleur niet tegen me zou werken.

Mijn naam is nooit ingekort of veranderd zodat anderen niet hoefden te leren hoe ze hem moesten uitspreken.

Mijn voorkeuren, afkeuren, houdingen en overtuigingen zijn nooit gestereotypeerd vanwege mijn huidskleur.

Ik ben nooit het doelwit geweest van de politie omdat ik een andere huidskleur heb.

Ik ben nooit het slachtoffer geweest van beledigingen en misbruik vanwege mijn ras.

Het feit is dat ik nooit heb hoeven nadenken over hoe mijn huidskleur mijn veiligheid, kansen en hele leven beïnvloedt – en dat is precies de definitie van wit privilege.

Antiracisme

De meesten van ons zijn niet racistisch. We zijn niet haatdragend en we geloven dat de huidskleur van mensen irrelevant is – we zijn allemaal gelijk. Helaas lijkt het er echter niet beter op te worden. Het is 57 jaar geleden sinds Martin Luther King's 'I have a dream' speech, en racisme blijft bestaan – en mensen blijven lijden. Versterkt door recent nieuws is het duidelijk dat simpelweg 'niet racistisch' zijn niet helemaal genoeg is. Het is niet voldoende om simpelweg niet deel te nemen aan raciale vooroordelen en jezelf op de schouder te kloppen.

We moeten deelnemen aan antiracisme.

Antiracisme wordt gedefinieerd als acties, bewegingen en beleid dat is ontwikkeld om racisme direct tegen te gaan en aan te pakken. Om een antiracist te zijn, moet je actief bewust zijn van ras en racisme (inclusief je privilege, als dat op jou van toepassing is) en actie ondernemen om raciale ongelijkheid te beëindigen. Dit omvat:

Jezelf informeren: Het kan moeilijk zijn om je te verbinden met iets wat je niet dagelijks ervaart. Doe je best om volledig te begrijpen hoe een antiracistische samenleving er eigenlijk uit zou kunnen zien. Ibram X Kendi's ‘How to be an anti-racist’ is hier een geweldig boek over.

Je vooroordelen onder ogen zien: Kijk goed en diep naar jezelf, en confronteer eventuele vooroordelen die je hebt. Ga er moedig mee om.

Eenheid boven comfort stellen: Het veranderen van de maatschappij kan een ongemakkelijk proces zijn. Het kan schaamtevol zijn om te beseffen dat je diepgewortelde vooroordelen hebt waarvan je nooit wist dat je ze had. Wees uitgesproken, zelfs als het moeilijk is.

Wat we doen:

Vivo Life is een bedrijf met onvoorwaardelijk mededogen voor alle levende wezens als kernwaarde. We willen mensen helpen het beste uit zichzelf te halen, terwijl we zorgen voor de planeet en elk levend wezen erop.

Maar we zijn allemaal mensen, en dat betekent dat we allemaal onbewuste vooroordelen en percepties hebben die ons van jongs af aan zijn opgedrongen. Om onszelf uit te dagen, zijn we begonnen aan een 7-daagse antiracisme-uitdaging, aangeboden door United Street Tours. Dit zijn 7 dagen van korte en simpele uitdagingen die gericht zijn op het uitdagen van onze perceptie en het opleiden van ons.

Deze blog is niet bedoeld als promotiestuk en je zult hier geen productlinks vinden. Ik wilde onze community laten weten dat we niet zomaar toekijken en de schrijnende problemen die onze samenleving besmetten, negeren.

Maar met de juiste houding, en wat ongemakkelijke gesprekken en acties, kunnen we er allemaal voor zorgen dat racisme op een dag alleen nog in de geschiedenisboeken zal bestaan.

Elliot