Supplementen maken is makkelijk. Goede maken is moeilijk.
Als je dacht dat het op de markt brengen van je eigen gezondheidssupplementen een moeilijke taak zou zijn, dan heb je het mis.
Van buitenaf zou je aannemen dat de supplementenindustrie een streng gereguleerde en fel beschermde aangelegenheid is, voorbehouden aan de meest gekwalificeerde formuleerders en wereldwijd gerespecteerde bedrijven.
Je zou verwachten dat er een nauwgezette analyse van ingrediëntenlijsten, strenge tests van formules en strikte veiligheidscontroles zouden zijn om ervoor te zorgen dat elk verkocht supplement precies is wat er op de verpakking staat. De realiteit is dat dit allemaal niet gebeurt.
Een transparant inzicht in de supplementenindustrie

Vrijwel iedereen zonder enige voedingskwalificaties kan zijn eigen eiwitpoeder of multivitaminepil maken. Je kunt een supplement op de markt brengen zonder registratiedocumenten, zonder veiligheidslicentie en zonder analyse door derden om de ingrediënten die je in je product gebruikt te verifiëren.
Als je je ooit hebt afgevraagd waarom er zoveel nepproducten en dubieuze marketing zijn in de supplementenindustrie, dan heb je zojuist je antwoord gevonden.
Ik ontdekte de omvang van het probleem toen ik in 2015 besloot mijn eigen eiwitpoeder te maken. Na jarenlang gezondheidssupplementen van slechte kwaliteit te hebben gebruikt die niet de beloofde resultaten op de verpakking leverden, was ik volledig gedesillusioneerd geraakt over de kwaliteit van de producten op de markt.
Dus besteedde ik meer dan een jaar van mijn leven aan het onderzoeken van ingrediënten, het berekenen van voedingswaarden en het proeven van mijn recepten. En toen ik eindelijk een formule had ontwikkeld waar ik trots op was, was het tijd voor de volgende stappen om het op de markt te brengen. Ik was geschokt hoe makkelijk dit deel was.
Nu ik mijn recept had, hoefde ik alleen nog maar een fabrikant te vinden om het voor me te maken. Zodra dit geregeld was, had ik de vrije hand om het product rechtstreeks te verkopen aan meer dan 70 miljoen mensen in heel het Verenigd Koninkrijk. Er waren geen gezondheids- en veiligheidscontroles die ik moest doorstaan. Geen certificering door derden vereist om te bevestigen dat de ingrediënten daadwerkelijk waren wat ik op de verpakking beweerde. Geen onafhankelijke analyse om ervoor te zorgen dat de voedingsfeiten op het etiket nauwkeurig waren.
We lanceerden ons eerste product PERFORM meer dan drie jaar geleden en hebben sindsdien een compleet assortiment ontwikkeld dat nu in meer dan 40 verschillende landen wereldwijd wordt gedistribueerd. En gedurende de hele reis hebben we geen enkel bezoek gehad van een autoriteit die ons product wilde analyseren of onze certificeringen wilde verifiëren.
Alle tests die we ooit hebben gedaan, waren helemaal op eigen initiatief. We wilden gewoon onafhankelijk checken of alles wat we op onze verpakking zeggen 100% klopt. Niet omdat het moest.
Omdat er zo weinig toezicht is in de supplementenindustrie, is het een soort vrije markt waar bijna alles verkocht kan worden zonder echte regels of goedkeuring. En als de meeste bedrijven hun producten niet testen en er geen onafhankelijke partij is die de boel reguleert... hoe kun je dan in hemelsnaam weten wat je nou echt koopt? Het korte antwoord is: dat weet je waarschijnlijk niet.
In de volgende paar alinea's ga ik dieper in op drie van de grootste problemen in de supplementenindustrie – en hoe wij het anders aanpakken. Laten we beginnen!
Probleem #1 - Onnauwkeurige voedingswaarden
Een van de grootste problemen in de supplementenindustrie is dat de voedingswaarden op etiketten vaak niet kloppen. Omdat er geen instanties zijn die controleren of de voedingswaarden op de verpakking wel juist zijn, is het onmogelijk om te weten wat klopt en wat niet.
Hoe groot dit probleem is, bleek uit een Zuid-Afrikaans onderzoek naar eiwitpoeders uit 2015. Ik heb hieronder een korte video gezet, zodat je kunt zien wat ze ontdekten:
Credit: Rafael Pinto
Zoals je ziet, is er een enorm verschil tussen de voedingswaarden die op de verpakking staan en de resultaten van onafhankelijke tests. En zelfs de resultaten die ‘voldoen’ aan de officiële regels, kunnen nog steeds behoorlijk onnauwkeurig zijn. Een acceptabele afwijking van 25% betekent bijvoorbeeld dat een eiwitpoeder dat 30 gram eiwit op het etiket vermeldt, in werkelijkheid ergens tussen de 22,5 en 37,5 gram kan bevatten zonder dat er wetten worden overtreden.
Ik wil graag geloven dat de meeste supplementenbedrijven ons niet expres willen misleiden of liegen over hun producten. Maar zelfs degenen met de beste bedoelingen kunnen enorme fouten maken op hun etiketten, gewoon door verkeerde berekeningen.
Om accurate resultaten te krijgen, zouden voedingswaarden altijd door een onafhankelijk lab berekend moeten worden. Maar labtests zijn duur, en daarom berekenen de meeste supplementenbedrijven hun voedingswaarden zelf.
Dit zorgt voor enorm veel fouten op voedingsetiketten in de hele supplementenindustrie. Er zijn zoveel factoren die meespelen bij het berekenen van voedingswaarden, dat het bijna onmogelijk is om een nauwkeurig resultaat te krijgen, tenzij ze onafhankelijk worden getest.
Hier is een perfect voorbeeld van een supplementenmerk dat duidelijk de plank heeft misgeslagen met hun voedingswaarden:
Zoals je ziet, beweert dit product 23,6 gram eiwit te bevatten per portie van 25 gram. Maar iedereen met een beetje kennis van voeding weet dat dit onmogelijk is.
Dit komt omdat de eiwitbronnen die ze in dit product gebruiken, erwten- en rijsteiwit, een eiwitgehalte hebben van tussen de 70 en 80%. Zelfs in het allerbeste geval zou 25 gram erwten- en rijsteiwit maar 20 gram eiwit opleveren. En die berekening houdt nog geen rekening met de andere ingrediënten in dit product, namelijk: natuurlijk aroma, verdikkingsmiddelen (guargom, xanthaangom), kleurstof (rode bietenrood), zuurteregelaar (monokaliumfosfaat), natriumchloride, zoetstof (sucralose).
Geen van deze ingrediënten levert een goede bron van eiwitten, maar ze dragen allemaal bij aan het totale gewicht van het product. Met simpele berekeningen kan ik uitrekenen dat ze tussen de 7 en 12% van het product uitmaken. In het allerbeste geval zou dit de totale eiwitinname verlagen naar 18,6 gram.
En dan komt daar nog het vochtgehalte van het eiwit bij. Wanneer de voedingswaarden van eiwitpoeders worden berekend, gebeurt dit op basis van droog gewicht, maar erwten- en rijsteiwit bevatten meestal tussen de 5 en 8% vocht. Dus als we rekening houden met het vocht in het eindproduct, komen we uit op 17,7 gram eiwit – en dan hebben we het nog steeds over het allerbeste scenario.
Dit is geen aanval op Awesome Supplements, want ik weet zeker dat als je bij de meeste andere supplementenmerken dieper zou graven, je vergelijkbare resultaten zou vinden. Maar dit laat wel zien hoe voorzichtig je moet zijn als je een voedingsetiket leest.
Wat wij anders doen

Om ervoor te zorgen dat onze productclaims helemaal kloppen, berekenen we al onze voedingswaarden met onafhankelijke labtests. Hier is een voorbeeld van de meest recente testresultaten die zijn uitgevoerd op ons eiwitpoeder.
Probleem #2 - Zware metalen

Ik wist altijd al dat hoge concentraties zware metalen een probleem waren in de supplementenindustrie. Maar een onderzoek uit 2018 van Clean Label Project liet me pas echt schrikken van hoe wijdverspreid dit probleem is.
De term ‘zware metalen’ verwijst naar metalen zoals cadmium, lood en kwik. Deze vind je in de bodem en ze zijn extra geconcentreerd in gebieden met veel vervuiling en/of waar veel pesticiden worden gebruikt. Zware metalen hopen zich op in onze cellen en worden in verband gebracht met problemen met het zenuwstelsel, het hart en de hersenen.
Het onderzoek analyseerde een heleboel verschillende eiwitpoeders en vond ‘alarmerende hoeveelheden’ zware metalen in veel van de bestverkochte en meest vertrouwde merken op de markt. Plantaardige eiwitten waren de grootste boosdoeners; producten van Vega, Sunwarrior en Garden of Life stonden allemaal in de top 5 van meest giftige producten.
Hier is nog een korte video waarin deze studie wordt geanalyseerd:
Bron: Clean Label Project
De reden waarom zware metalen zo'n groot probleem zijn in de populairste eiwitpoeders ter wereld? Die kunnen we samenvatten in slechts twee woorden. Winstmarges.
Deze grote, wereldwijde merken kopen spotgoedkope eiwitbronnen in. Die komen van enorme industriële boerderijen met slechte grond en waar veel chemische meststoffen en bestrijdingsmiddelen worden gebruikt.
Ze slaan dan de superbelangrijke controles op zware metalen over, om zo nog wat extra geld te besparen. En als ze dan eindelijk ontmaskerd worden omdat ze een product verkopen dat mogelijk giftig is voor mensen, doen ze nog steeds alsof ze van niets weten.
Wat wij anders doen

Toen ik deze rapporten zag, was ik nog meer vastbesloten om de schoonste, veiligste en gezondste plantaardige supplementen ter wereld aan te bieden. Daarom volgen we deze drie stappen om ervoor te zorgen dat al onze producten geen enkel risico op zware metalen bevatten:
Stap 1: Testen bij de bron
Om ervoor te zorgen dat onze eindproducten geen zware metalen bevatten, kijken we eerst naar de grondstoffen die we gebruiken.
Daarom testen we al onze ingrediënten al bij de bron op zware metalen en andere vervuilingen. Zo kunnen we garanderen dat ze veilig zijn, nog voordat ze onze fabriek binnenkomen. Lees dit artikel over eiwitpoeder en ontdek of jouw eiwitpoeder meer kwaad dan goed doet!
Veel fabrikanten slaan deze belangrijke stap over om kosten te besparen. Wij weigeren echter concessies te doen aan de kwaliteit van onze ingrediënten en willen geen enkel risico nemen met mogelijke negatieve gevolgen voor je gezondheid.
Stap 2: Betrouwbare leveranciers
Om zeker te zijn dat we de allerbeste ingrediënten gebruiken, werken we alleen samen met de meest betrouwbare leveranciers, boeren en telers.
Al onze leveranciers voldoen aan strenge EU-normen en kwaliteitscontroles. Zo kunnen we garanderen dat er absoluut geen shortcuts worden genomen bij het telen van onze ingrediënten.
Bovendien worden al onze ingrediënten geteeld zonder pesticiden, herbiciden en fungiciden. Dit doen we om te voldoen aan onze VGanic kwaliteitsbelofte. Ingrediënten die op deze manier worden geteeld, bevatten namelijk veel minder zware metalen dan de conventioneel geteelde varianten.
Stap 3: Batchtesten
De laatste en allerbelangrijkste stap om ervoor te zorgen dat onze producten veilig zijn wat betreft zware metalen, is het onafhankelijk testen van de eindproducten. We testen onze formules elke drie maanden per batch en delen deze rapporten voor volledige transparantie met iedereen die onze producten gebruikt.
Onze meest recente resultaten laten zien dat al onze formules minder dan 0,1 mg per KG lood, arseen, kwik en cadmium bevatten. Dit is ver onder de minimale veiligheidsnorm die is vastgesteld door zowel de EU als de FDA. Hier vind je een kopie van onze meest recente zware metalen tests, mocht je ze zelf willen inzien!
Probleem #3 – Valse claims en loze kreten!
Het laatste probleem in de supplementenindustrie waar ik het vandaag over wil hebben, is de valse reclame die ik steeds weer tegenkom op supplementenlabels overal ter wereld.
Vergeet niet dat er geen onafhankelijke partijen zijn die de supplementenindustrie controleren om te kijken of productformules wel eerlijk en waar zijn. Dit leidt tot een doos vol marketingtrucs die nog schimmiger zijn dan de bodem van het Amazone regenwoud.
Een veelvoorkomende truc van supplementenmerken is om belachelijk kleine hoeveelheden van 'modewoord'-ingrediënten in hun recepten te gebruiken, en de rest van de formule op te vullen met veel goedkopere en minder nuttige ingrediënten.
Zo kunnen ze toch alle claims maken over een hip nieuw ingrediënt of een exotische superfood op hun label... terwijl de productiekosten spotgoedkoop blijven.
Niemand zal het merken... toch? Fout. Met een beetje speurwerk kom je er meestal wel achter wat een effectieve formule is en wat niet.
Ik kwam hier niet zo lang geleden een perfect voorbeeld van tegen bij een Brits bedrijf: Lean Greens. Ze adverteren het als een manier om ‘je lichaam te overspoelen met voedingsstoffen’. Lean Greens zou een krachtige greens-formule zijn, boordevol superfoods zoals tarwegras, spirulina, broccoli en spinazie.
Laten we de voedingswaardetabel eens van dichterbij bekijken...
Op het eerste gezicht lijkt Lean Greens een prima product. Met 8 verschillende voedingsrijke greens zou je best denken dat je per portie een goede hoeveelheid voedingsstoffen binnenkrijgt. Maar als je dan naar de hoeveelheden van die ingrediënten kijkt, kom je er al snel achter dat dit helemaal niet klopt.
Zelfs het ingrediënt waarvan het meest in zit, spinazie, is maar 525 mg per portie – iets meer dan een halve gram. Dat is minder dan één spinazieblad, terwijl je voor minder dan £1,00 een hele zak spinazie bij de supermarkt kunt halen. (Ter info: een pot Lean Greens kost momenteel £47,99. Reken zelf maar uit of dat de moeite waard is.)
Als je verder naar beneden kijkt op de ingrediëntenlijst, zie je dat je in totaal 375 mg chlorella en spirulina samen krijgt. Om je een idee te geven: dat is ongeveer een twaalfde van een theelepel. Maar er zit tenminste wat broccoli in, toch? Nou... een beetje dan. Met 112 mg is dat 714 keer minder dan de aanbevolen portie broccoli die je nodig hebt om één van je 'vijf per dag' te halen.
In totaal krijg je 1,984 gram 'actieve' ingrediënten in een schep van 15 gram Lean Greens. Dit is een perfect voorbeeld van hoe ze met mooie woorden over ingrediënten nietsvermoedende klanten misleiden. Ze laten mensen hun zuurverdiende geld uitgeven aan iets wat als een 'gezond' product wordt verkocht, terwijl het dat eigenlijk niet is.
Mocht je nieuwsgierig zijn: de overige 13,016 gram van Lean Greens bestaat voornamelijk uit maltodextrine. Dat is meer dan 86% van het hele product!
Voor wie het niet weet: maltodextrine is een goedkoop zetmeelmolecuul, gemaakt van maïs of tarwe. Het wordt vaak gebruikt als vulmiddel in dit soort producten. Oh, en het wordt ook aan paarden gegeven om ze sneller te laten aankomen.
Op veel manieren graaft Lean Greens zijn eigen graf door vrijwillig de hoeveelheden van elk ingrediënt op het etiket te zetten. Wettelijk hoeft dat niet, en daarom vermelden veel merken de hoeveelheden van de 'functionele' ingrediënten in hun producten ook niet.
Ik kwam nog zo'n voorbeeld tegen bij een product genaamd 'Strippd Vegan Lean Protein'.

Hoewel het wordt verkocht als een 'erwten- en hennepmix met natuurlijk yerba mate-extract', zien we op het etiket dat hennep en yerba mate de laatste twee ingrediënten op de lijst zijn. Omdat ingrediënten op volgorde van hoeveelheid staan, betekent dit dat hennep en yerba mate de twee ingrediënten zijn waarvan het minste in zit.
Dat is op zich al vreemd, maar wat nog verontrustender is, is dat ze onder stevia staan. Stevia is een zoetstof waarvan je maar heel weinig nodig hebt voor een intense zoetheid. Een normale dosis stevia is tussen de 0,3 en 0,5% van het product. Zelfs in het beste geval betekent dit dus dat deze 'erwten- en hennepmix met yerba mate-extract' minder dan 0,5% hennep en yerba mate bevat!
Over het algemeen geldt: de belangrijke ingrediënten horen bovenaan de ingrediëntenlijst te staan. Als een van de dingen waarmee ze adverteren onderaan de lijst staat, moeten er alarmbellen gaan rinkelen.
Wat wij anders doen
Om zeker te weten dat al onze formules écht werken, voegen we alleen een ingrediënt toe als we er een werkzame dosis van kunnen gebruiken.
Vorig jaar besloten we bijvoorbeeld om reishi-paddenstoel toe te voegen aan onze perform eiwitpoeders. Er kwam steeds meer onderzoek naar de gezondheids- en prestatievoordelen van reishi, en na dit bewijs met onze voedingsdeskundigen te hebben bekeken, besloten we dat het een waardevolle aanvulling zou zijn op onze bestaande formules.
Al het onderzoek liet echter zien dat we voor de beste resultaten het vruchtlichaamextract van de reishi-paddenstoel moesten gebruiken. De meeste leveranciers verkochten het myceliumextract, wat maar een klein deel van de goede stoffen bevat die in het vruchtlichaam zitten. Wil je meer weten over paddenstoelen? Lees dan dit artikel over de geweldige gezondheidsvoordelen die ze bieden.
Dus we zochten stad en land af naar een leverancier van vruchtlichaamextract en vonden uiteindelijk eentje die aan onze eisen voldeed. De prijs was ongeveer 6 keer zo hoog als die van een standaard myceliumextract, maar als we de beloofde gezondheidsvoordelen wilden bieden, was het dat meer dan waard.
Toen kwamen we erachter dat we 250 mg van dit extract nodig hadden voor een werkzame dosis. Hoeveel denk je dat we in onze formule hebben gestopt? Je raadt het al... precies 250 mg.
Als je ons productassortiment bekijkt, zie je overal voorbeelden hiervan. Bij het kiezen van ingrediënten voor onze producten zijn onze regels simpel: als een ingrediënt niet in een werkzame dosis kan worden toegevoegd die echt een verschil maakt voor degene die het gebruikt, dan stoppen we het er niet in.
De toekomst van de supplementenindustrie

Mijn visie met Vivo Life is om een supplementenmerk te creëren dat zo ongelooflijk transparant is over alles wat we doen, dat andere bedrijven wel moeten volgen als ze willen concurreren.
Als hun intenties oprecht zijn en ze goed onderzoek hebben gedaan, is er geen enkele reden waarom een supplementenmerk informatie zou moeten achterhouden voor zijn klanten. Als je nu producten koopt van een merk dat dat wel doet, raad ik je sterk aan om voorzichtig te zijn.
Op een markt waar bijna iedereen zijn eigen supplementenmerk kan beginnen, hebben we veel strengere regels nodig. Zo zorgen we ervoor dat alle producten veilig en effectief zijn, en ook echt doen wat er op de verpakking staat.
Tot die tijd beloven we dat we altijd de grootst mogelijke zorg zullen besteden aan het maken van producten die je écht kunt vertrouwen. Zoals altijd zijn we ontzettend dankbaar voor de blijvende steun van onze klanten. Dat stelt ons in staat om trouw te blijven aan onze waarden en de lat steeds hoger te leggen.
Bedankt voor het lezen en voor je hulp om dit allemaal mogelijk te maken.
- Josh