Een recept voor een goede gezondheid

Ik schep niet snel op over mezelf. Maar ik maak wel echt een heerlijke arrabbiatasaus.

Het begint allemaal met de juiste tomaten. Mijn favoriet zijn de San Marzano-tomaten, maar je kunt ook andere gebruiken die aan de tak gerijpt zijn en weinig zuur bevatten. Ik rooster ze langzaam en op een laag vuur, totdat de zoetheid letterlijk uit de schil barst.

Dan is het tijd voor de knoflook, die ik zachtjes fruit in olijfolie om de smaak vrij te laten komen. Ik heb één regel als het op knoflook aankomt: bij twijfel, gebruik extra veel.

En dan is er natuurlijk de chilipeper. Arrabbiata is het Italiaanse woord voor 'boos', dus de saus zou niet compleet zijn zonder een flinke pit. Traditioneel gebruikt het recept gedroogde chilivlokken, maar ik vind dat een verse hete peper (of twee) het gerecht echt tot leven brengt.

Deze ingrediënten worden vervolgens gecombineerd en een paar uur lang zachtjes gekookt om de smaken perfect te laten samenkomen. Pas als het hele huis doordrenkt is met de geur van arrabbiata, is het tijd om te garneren met een paar verse basilicumblaadjes en te serveren.

Arrabbiata is een eenvoudig recept, maar het leunt zwaar op de complexe smaken van elk afzonderlijk ingrediënt. Mis je er één, dan kun je je zoektocht naar de perfecte pasta wel vergeten.

Zonder de tomaten zou er geen basis zijn. Haal de knoflook eruit en je verliest de diepte van de smaak. Laat de chilipeper weg en er is geen pit, geen 'boosheid' die arrabbiata zo bijzonder maakt.

Zoals bij elk goed recept, telt elk ingrediënt in arrabbiata mee. We weten dat we geen Michelinster-maaltijd kunnen verwachten als we de helft van de boodschappenlijst weglaten.

Dus waarom zou het recept anders zijn als het om onze gezondheid gaat?

In de huidige 'quick fix'-cultuur zie ik veel te veel mensen die proberen een kortere weg naar welzijn te nemen door al hun focus op één ingrediënt te leggen. Dat is net zoiets als hele knoflookteentjes op je pasta gooien en het dan saus noemen.

Meestal is het ingrediënt waarop ze zich richten, voeding. Als eigenaar van een voedingsbedrijf ben ik de eerste die je vertelt hoe belangrijk het is om de juiste dingen in je lichaam te stoppen. Maar het is niet het ENIGE dat belangrijk is.

Net zoals een arrabbiata meer nodig heeft dan alleen tomaten, hebben wij zoveel meer nodig dan alleen een gezond dieet om optimaal te functioneren.

Als de weg naar een goede gezondheid een supermarkt was, dan blijven veel te veel van ons hangen op de tomatenafdeling. We besteden onze dagen aan het obsessief zoeken naar de perfecte grootte, kleur en rijpheid van de vrucht… zonder te beseffen dat ze slechts één onderdeel zijn van het recept dat we proberen te maken.

Op gang twee vind je je relaties. Het past misschien niet in het verhaal van de dieetcultuur, maar ik beloof je dat de kwaliteit van de mensen om je heen net zo belangrijk is als de kwaliteit van het eten dat je binnenkrijgt.

In de derde gang is beweging. Wees hier heel voorzichtig. Regelmatige beweging is belangrijk, maar het is maar al te gemakkelijk om verstrikt te raken in intensieve trainingsprogramma's die meer van je vragen dan ze je geven.

Te veel sporten is een beetje zoals te veel zout gebruiken; het maakt het daarna heel moeilijk om het recept weer in balans te krijgen.

Vervolgens hebben we een van de belangrijkste afdelingen van de hele winkel; de afdeling mentale gezondheid. Ooit bedekt met spinnenwebben, lijken winkeliers nu pas te beseffen dat deze gang van groot belang is. Zorg ervoor dat je hier regelmatig stopt voor essentiële zaken zoals meditatie, lachen, muziek en dankbaarheid.

Op gang vijf vind je slaap, rust en herstel. Ik zie veel mensen hier doorheen razen, maar het eindigt altijd in een onvermijdelijke botsing van winkelwagens onderaan.

Dan is er natuurlijk de natuur-gang. Loop hier langzaam doorheen, het liefst op blote voeten, en voel de zon op je huid. Zwem in de oceaan. Ga liggen in het lange gras. Luister naar het geluid van vogelgezang dat door de wind wordt meegevoerd.

Blijf door de supermarkt lopen en je vindt nog veel meer basis ingrediënten, waaronder hydratatie, de juiste supplementen, een sterke gemeenschap en een gevoel van zingeving. De sleutel is om uit elke afdeling iets te pakken totdat je recept compleet is.

Geen van deze ingrediënten zal op zichzelf een maaltijd maken. Maar zet ze allemaal samen en je hebt misschien wel een culinair meesterwerk.

Een andere les die ik van arrabbiata heb geleerd, is de tijd die het kost om het te perfectioneren. In Italië is het niet ongewoon om een portie de hele dag te laten sudderen, totdat je smaakpapillen bij elke hap juichen.

Nogmaals, dezelfde logica geldt voor onze gezondheid. Verwacht niet dat je één ingrediënt verandert en dan meteen de magische formule vindt.

Geef het tijd. Als je nieuw bent in de keuken, kan het jaren duren voordat je je eigen kenmerkende recept ontwikkelt.

Wees creatief. Experimenteer. Laat je inspireren door anderen, maar wees nooit bang om de kruiden aan te passen aan je eigen individuele behoeften.

Onthoud dat het perfecte recept voor de ene persoon heel anders is dan voor de ander. Als dat niet zo was, zouden we elke avond allemaal in hetzelfde restaurant zitten.

Jouw arrabbiata heeft misschien minder knoflook en meer chili dan de mijne. En dat is helemaal prima.

Het allerbelangrijkste: wees lief voor jezelf. Zelfs de beste koks maken af en toe fouten. Leer van je missers, maar neem ze ook weer niet te serieus.

De weg naar een goede gezondheid en een heerlijke arrabbiata vraagt om geduld, consistentie en vooral een flinke dosis humor als het er pittig aan toegaat.

Oh, en zoals elke goede chef je zal vertellen, is er één cruciaal ingrediënt dat je echt niet kunt weglaten.

Liefde.

Als je een vriend hebt die dit recept leuk zou vinden, deel deze blog dan met hem of haar.

Tot de volgende keer,

Josh